แล้วเทศกาลวันลอยกระทงก็มาถึงอีกครั้งหนึ่ง
ในความรู้สึกหรือทัศนะของคนสมัยนี้จะมีความรู้สึกอย่างไร ผมไม่ทราบ
แต่ในความรู้สึกและทัศนะส่วนตัวของผมนั้น ผมมองว่าเทศกาลลอยกระทงปัจจุบันนี้ไม่ค่อยประทับใจผมเท่าไร
ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดบ้านของครอบครัวอยู่ริมแม่น้าท่าจีน ในเขตบ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน นครปฐม
ดังนั้นตั้งแต่เกิดมาจำความได้ จึงเห็นและมีความสัมพันธ์กับสายน้ำที่ใสสะอาดของแม่น้ำท่าจีนในสมัยนั้นเป็นอย่างมาก
การลอยกระทงสมัยผมเป็นเด็กจึงมีความประทับใจต่อบรรยากาศและความเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจ
ไม่มีการเคลือบแฝงด้วยความรู้สึกที่ไม่ดีเหมือนสมัยนี้ หรือมองการลอยกระทงแบบเด็กสมัยนี้มองและมีความรู้สึกที่ไม่เห็นความดีงามของการลอยกระทง
สมัยผมเป็นเด็กคุณพ่อคุณแม่และพี่น้องมักจะพร่ำสอนและบอกเล่าถึงแต่สิ่งที่ดีงามของการลอยกระทง
กระทงก็จัดทำขึ้นด้วยฝีมือของตนเองจากวัสดุที่มีอยู่ใกล้บ้านคือ ใบตองและกาบกล้วย พร้อมด้วยดอกไม้หน้าบ้านที่สวยงาม
ผมจะลอยกระทงท่ามกลางแสงจันทร์อันสว่างไสว และท่ามกลางความหนาวเย็นของหน้าหนาวที่ย่างกรายเข้ามาพร้อมกับเทศกาลลอยกระทง
หน้าหนาวสมัยนั้นมันหนาวจริงๆ ไม่ใช่หนาวแบบทีเล่นทีจริงเหมือนสมัยนี้
ผมจะลอยกระทงและมองตามกระทงที่ลอยเคลื่อนไปตามสายน้ำจนลับตา ด้วยความรู้สึกที่มีความสุขและประทับใจ ที่ได้ลอยกระทงและขอขมาต่อแม่พระคงคา (สายน้ำ) ที่ได้ล่วงเกินท่านมาตลอดทั้งปี โดยการลงไปแหวกว่ายในสายน้ำและอาจจะปล่อยสิ่งสกปรกให้กับท่าน พร้อมกับอธิษฐานขอพรจากท่านให้ประสบแต่สิ่งดีๆ เช่น ขอให้เรียนเก่งๆ ขอให้ได้รับเงินค่าขนมจากคุณพ่อถุณแม่เยอะๆ (จริงๆนะ อธืษฐานอย่างนี้)
เมื่อกาลเวลาผ่านไป จนมาถึงวัยหนุ่มสาว การลอยกระทงก็มีการอธิษฐานแตกต่างออกไปจากสมัยเด็ก (ไม่บอกอายนะ)
แต่เมือมาถึงวันนี้อายุขัยก็เข้าสู่วัยชรา ก็เลยไม่ทราบว่าเด็กสมัยนี้เขาลอยกระทงกันด้วยความรู้สึกและความเชื่อแบบไหน เห็นมีแต่สิ่งที่คนวัยผมมองว่ามันไร้สาระ (ขอโทษนะ)
