ใครไม่รู้พูดว่า "สนามหลวง" มิได้เป็นสถานที่เฉพาะกลุ่มคนทางการเมืองมาจัดม็อบอภิปรายเรื่องการเมือง
เป็นสถานที่สำหรับคนชอบกีฬาว่าวมาดูการแข่งขันว่าวประจำปี เป็นสถานที่สำหรับเป็นชุมทางต่อรถเมล์
เพื่อเดินทางไปในที่ต่างๆ สนามหลวงเป็นมากกว่านั้น
เป็นบ้านหลังที่สองของคนเร่ร่อนไร้ที่อยู่ เพื่ออาศัยหลับนอนยามค่ำคืน ซึ่งคนประเภทนี้มีที่มาจากทุกสารทิศ
ทั้งที่อยู่ในกรุงเทพมานานปี และคนที่เพิ่งเดินทางมาจากต่างจังหวัด บางคนใช้สนามหลวงเป็นที่ทำมาค้าขายเล็กๆน้อยๆ
เพื่อประทังชีวิตไปวันๆ
ก่อนที่คนเหล่านี้จะมายึดสนามหลวงเป็นที่พักอาศัยหลับนอนยามค่ำคืนนั้น เขาก็มีบ้านอยู่เป็นหลักแหล่งเหมือนกับผู้คนทั่วไป
แต่เป็นบ้านที่อยู่ต่างจังหวัด ด้วยความอดหยากยากแค้นในการดำรงชีวิต พวกเขาจึงบากหน้าเข้ามากรุงเทพ
ด้วยความหวังที่จะมีงานทำ แล้วเก็บเงินสักก้อนหนึ่ง ก็จะกลับบ้านต่างจังหวัด
แต่ความหวังนั้นก็ริบหรี่เพราะหางานทำไม่ได้ เงินทองที่มีติดตัวมาจากต่างจังหวัดก็หมดลง
สนามหลวงจึงกลายมาเป็นที่พักอาศัยของพวกเขาด้วยประการฉะนี้
จากการบอกเล่าของเจ้าหน้าที่กลุ่มอิสรชน คุณนที สรวารี เล่าให้ผู้ดำเนินรายการนี้ฟังว่า กลุ่มคนพวกนี้เขาคิดว่าพวกเขาก็คือ
คนที่มีศักดิ์ศรี เช่นคนทั่วๆไป เพียงแต่ว่าพวกเขาด้อยโอกาสกว่าคนอื่นๆในสังคมเท่านั้น
กลุ่มอิสรชนเป็นหน่วยงานเล็กๆที่เข้าไปสัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ของคนพวกนี้ ศึกษาเรียนรู้การใช้ชีวิตของพวกเขา
หาทางช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆเท่าที่จะช่วยได้คือ การหางานให้ทำ ให้คำแนะนำในการดำรงชีวิตประจำวัน
เพื่อช่วยยกฐานะและคุณภาพชีวิตของพวกเขาให้ดีขึ้น
เราหวังว่าสังคมจะมองพวกเขาในทางที่ดีขึ้น และให้ความช่วยเหลือเอื้ออาทรเท่าที่จะช่วยได้ โดยเฉพาะหน่วยราชการเช่น
กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ควรจะให้ความช่วยเหลือพวกเขาทันทีที่ทราบข่าวนี้
คนพวกนี้เขาเรียกตัวเองว่า "อิสรชนคนสนามหลวง"
